وحشت از  عشق که نه!  ترس ما فاصله است...

وحشت از غصه که نه!  ترس ما خاتمه است...

ترس بیهوده نداریم! صحبت از خاطره هاست...

صحبت از کشتن نا خواسته ی عاطفه هاست...

کوله باریس پر از هیچ که بر شانه ی ماست...

گله از دست کسی نیست...

مقصر دل دیوانه ی ماست...

رنگ باران به صدا می آید

آدم اینجا تنهاست ودر این تنهایی

سایه نارونی تا ابدیت جاری است

به سراغ من اگر می آیید نرم وآهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

این شعر نیست آتش خاموش معبدیست
این شعر نیست قصه احساس سنگهاست
این شعر نیست نقش سرابیست در کویر
این شعر نیست زندگی گنگ رنگ هاست
گر شعر بود بر لب خشکم نمی نشست
گر شعر بود از دل سردم نمی رمید
گر شعر بود درد مرا فاش می نمود
گر شعر بود تیغ به زخمم نمی کشید
 این شعر نیست لاشه مردیست پای دار
 این شعر نیست خون شهیدیست روی راه
این شعر نیست رنگ سیاهی است در سپید
 این شعر نیست رنگ سپیدیست در سیاه

من در زنـــــدگی سکوت را برگزیدم.

چرا که من درحرف هاوفریادهای بی صدای سکوت خویش

غوطه ورم واکنون سکوتم را گم کرده ام!!

آری من سکوت خویش رادر میان سکوت دیگران گم کرده ام!

بار هاخواستم که سکوتم را بشکنم

اما نشد!نتوانستم!

دیگر به ستوه امده ام.

من در خفقان خویش گم شده ام

من محتاج فریادم

بگذار هـــــــــــــواری بزنم

آه ... من  درخفقان گم شده ام

زندگی خالی نيست.

مهربانی هست٬سيب هست٬ايمان هست.

آری...

تا شقايق هست٬زندگی بايد کرد.

در دل من چيزی است٬مثل يک بيشه ی نور٬

مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم٬

که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت٬بروم تا سر کوه.

دور ها آوايی است که مرا می خواند.

خداوندا

 اگر روزي بشر گردي

 ز حال ما خبر گردي

 پشيمان مي شوي از قصه خلقت

 از اين بودن از اين بدعت

 خداوندا

نمي داني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است

 چه زجري مي کشد آنکس که انسان است

و  از احساس سرشار است

ناگهان چقدر زود دير مي شود

 تا نگاه مي كني وقت رفتن تو ناگزير مي شود.

 ببين! آسمان ابري است، باران مي آيد.

" بــــــــــمان ! لااقل باران را بهانه كن "

خورشيد باش تا اگر خواستي بر کسي نتابي ،نتواني

سازنده ترين کلمه((گذشت)) است...آن را تمرين کن.

پرمعني ترين کلمه((ما)) است...آن را به کار بر.

عميق ترين کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده.

 بي رحم ترين کلمه(( تنفر)) است...با آن بازي نکن.

خودخواهانه ترين کلمه((من)) است...از آن حذر کن.

نا پايدارترين کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر.

بازدارنده ترين کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن.

 با نشاط ترين کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز.

پوچ ترين کلمه((طمع)) است...آن را بکش.

سازنده ترين کلمه((صبر)) است...براي داشتنش دعا...

غم نخور یکی همیشه خوبه ، کیمیا سرشته

آدرس خدا رو داره ، مــیگه خونمون بهشــته